Joris Denoo dicht “Oblomow in Handzame”

Oblomow, of burgerlijke tevredenheid kamerbreed uitgestrekt: het blijft een boek met open einder, reikhalzend in tijd en ruimte. Deelname of innige deelneming. Reizen of blijven. Schrijven of beschrijven. Als de Vent de Vorm van zijn leven vindt, schrijft hij geschiedenis: als oblomow, biedermeier, pionier, soldaat, kamikaze of getroffene. Hij vindt zichzelf weer uit.

Voltooid Verwarmde Tijd (1992) beschreef persoonlijke geschiedenis. Linkerhart (2000) omschreef een welbepaalde ruimte. Oblomow in Handzame doet beide en trekt de accolade naast het binnenverblijf van de dichter en de buitenwereld. De hoge, waaiende bomen in het vlakke Handzame-landschap (West-Vlaanderen) en herhaalde, landerige lectuur van Oblomow (Gontsjarow) inspireerden Joris Denoo tot deze bundel, zes jaar na het bekroonde Linkerhart.

Joris Denoo (1953) studeerde Germaanse Filologie aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Sinds 1975 is hij docent Nederlands aan de normaalschool van Torhout. Denoo debuteerde in 1977 met Een nerveuze alchemist, uitgegeven door Yang. Voor het manuscript van  Linkerhart – door het PoëzieCentrum uitgegeven in 2000 – ontving hij in 1999 de vijfjaarlijkse Guido Gezelleprijs. Gedichten van Joris Denoo verschenen eerder ondermeer in De Gids, De Revisor, De Brakke Hond, Deus ex Machina, Yang, Kreatief, DW&B en De Vlaamse Gids.

Joris Denoo (1953 – ….) a publié ses premiers poèmes en 1977 sous le titre Een nerveuze alchemist, édités par les éditions Yang. Parallèlement à sa carrière de professeur de néerlandais à Torhout, il continue à écrire (Voltooid verwarmde tijd en 1992, Linkerhart en 2000 pour lequel il a reçu le Prix Guido Gezelle).
Pour son dernier recueil de poèmes Oblomov in Handzame, Joris Denoo s’est notamment inspiré des paysages aux grandes plaines plantées de hauts arbres penchant sous l’effet du vent, tels que l’on peut en rencontrer en Flandre occidentale.